Door Frank van den Muijsenberg, Eindhovens Dagblad

Zacht en hard, ingewikkeld en simpel, orkestraal en minimalistisch: het festival Cross-linx brengt voor de tiende keer uiteenlopende muziekgenres bijeen. Het evenement is het ideale podium voor het Lunapark Ensemble. Het gezelschap experimenteert met allerlei stijlen en belooft 'spanning, avontuur, onverwachte bochten en het uitzicht op de blauwe lucht'.

Pop, rock, klassiek, minimal music: Lunapark gaat geen genre uit de weg. Het collectief bewerkte eerder muziek van onder anderen ambient-componist en producer Brian Eno, ging aan de slag met nummers van elektro-fenomeen Aphex Twin en kan ook uit de voeten met het experimentele werk van Steve Reich. Speciaal voor Cross-linx heeft Lunapark drie songs van de Engelse groep Tindersticks opnieuw gearrangeerd. Zanger Stuart Staples zal de liedjes samen met het ensemble uitvoeren.

"Drie aspecten passen heel erg goed bij zowel Lunapark als Tindersticks", zegt slagwerker en componist Arnold Marinissen, mede-oprichter van het gezelschap. "Power, poëzie en scherpe randjes."

Hij verwijst naar de poëtische liedjes van de Britten waarin zomaar 'een heel gemeen gitaarsolootje' kan opduiken. Bovendien houdt ook Tindersticks van variatie. De band speelt pure pop, breed uitwaaierende orkestraties en intieme luisterliedjes. Marinissen: "We hebben tot nu toe via email contact gehad met Stuart Staples. Vlak voor de concerten gaan we samen repeteren. Ik verwacht dat hij gemakkelijk kan instappen in onze arrangementen. Hij zal ze snel herkennen als zijn eigen nummers."

Samen met vakgenoot Anthony Fiumara tilde hij Lunapark van de grond. "Ik geef tien jaar les aan het conservatorium in Tilburg en miste in Noord-Brabant een ensemble dat muziek speelt die ik bijzonder vind", verklaart Marinissen. Lunapark vestigde zich op het Strijp S-terrein in Eindhoven en bestaat voor tachtig procent uit Brabantse muzikanten. Een groot deel van de circa 25 aangesloten musici heeft in Tilburg gestudeerd.

De financiële crisis en bezuinigingen op de culturele sector hebben de pret voor het jonge ensemble niet kunnen drukken. Lunapark draait prima; de agenda is goed gevuld. Het collectief hanteert volgens Marinissen het 'travelling light'-principe. " We plannen simpelweg concerten. We houden het praktisch en hoeven geen enorme machinerie op te zetten met grote kantoorruimtes."

Lunapark is geen afstandelijk, elitair collectief, waar een selectief publiek op afkomt. De concerten zijn ook in trek bij jongeren en het YouTube-kanaal van Lunapark wordt druk bekeken. "Wekelijks krijgen we berichten van liefhebbers die onze Aphex Twin-bewerkingen mooi vinden en informeren of er al een plaat is uitgekomen. Het maakt mij niet zoveel uit of de luisteraars twintig of zeventig jaar zijn. Wat dat betreft is er een overeenkomst met popmuziek. Mensen ontdekken jouw muziek en gaan je volgen. Met Lunapark willen we ons op díe mensen richten."